Διαφόρων Φορέων

ΝΑ   ΠΡΟΑΣΠΙΣΟΥΜΕ   ΤΗ   ΔΗΜΟΣΙΑ   ΔΩΡΕΑΝ   ΠΑΙΔΕΙΑ!

 

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ   ΤΟΥ   ΑΡΘΡΟΥ  16!

 

 

Συναδέλφισσες - συνάδελφοι

 

στις 10 Ιανουαρίου θα ξεκινήσει στη Bουλή η συζήτηση με στόχο την αλλαγή - αναθεώρηση του Άρθρου 16 του Συντάγματος, δηλαδή του άρθρου εκείνου που καθορίζει το γενικό πλαίσιο λειτουργίας της εκπαίδευσης στην Ελλάδα.

 

 

 

Ποιο είναι

 

το περιεχόμενο του Άρθρου 16;

 

«Η ανάπτυξη και η προαγωγή της επιστήμης αποτελεί υποχρέωση του κράτους... η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους... όλοι οι Έλληνες έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας σε όλες τις βαθμίδες της... η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου [δηλ. δημόσια]... τα ιδρύματα αυτά τελούν υπό την εποπτεία του κράτους... ενισχύονται οικονομικά από αυτό και λειτουργούν σύμφωνα με τους νόμους που αφορούν τους οργανισμούς τους... η επαγγελματική και κάθε άλλη ειδική εκπαίδευση παρέχεται από το κράτος... η σύσταση ανώτατων σχολών από ιδιώτες απαγορεύεται».

 

 

 

Ποια είναι η ουσία του Άρθρου 16;

 

Θα ήταν λάθος αν βιαζόμασταν να συμπεράνουμε ότι το Άρθρο 16 απλά απαγορεύει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και άρα ότι η αναθεώρησή του έχει αποκλειστικά τον στόχο να επιτρέψει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Η ουσία του Άρθρου 16 είναι ότι δεσμεύει το κράτος απέναντι στην κοινωνία και στη νεολαία με την υποχρεώση να τους παρέχει εκπαίδευση. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα:

 

Πρώτον, ότι το κράτος θα πρέπει πάντοτε να δαπανά ένα κομμάτι του προϋπολογισμού για τη λειτουργία δημοτικών, γυμνασίων, λυκείων, ΑΕΙ-ΤΕΙ. Να τυπώνει ή να αγοράζει συγγράμματα για δωρεάν διανομή. Να πληρώνει μισθούς δασκάλων, καθηγητών, τεχνικού και διοικητικού προσωπικού. Να παρέχει μια έστω υποτυπώδη σίτιση και στέγαση, να πληρώνει το πετρέλαιο, το νερό, το ρεύμα και τα τηλέφωνα των ιδρυμάτων.

 

 

 

Δεύτερον, ότι το κράτος είναι άμεσα υπεύθυνο για το περιεχόμενο των σπουδών σε σχολεία και πανεπιστήμια, καθώς και για την παροχή τίτλων σπουδών από αυτά. Αυτό σημαίνει ότι τα απολυτήρια Λυκείου και τα πτυχία των ΑΕΙ και ΤΕΙ είναι κοινωνικά αναγνωρισμένα, δηλαδή ότι ο κάτοχός τους είναι αποδεκτός από όλη την κοινωνία ως ειδικευμένος και ως επιστήμονας, ότι εργάζεται και αμοίβεται ανάλογα. Σημαίνει ότι τα σχολεία και οι σχολές είναι λίγο-πολύ ενιαία σε όλη την Ελλάδα, ανεξάρτητα από την πόλη ή το δήμο στον οποίο βρίσκονται, και ότι οι απόφοιτοί τους έχουν τα ίδια δικαιώματα.

 

Συνοψίζοντας, το Άρθρο 16 σημαίνει:

 

α) Ότι το κράτος πρέπει να χρηματοδοτεί την εκπαίδευση και τα ΑΕΙ-ΤΕΙ.

 

β) Ότι οι απόφοιτοι ΑΕΙ-ΤΕΙ είναι κοινωνικά αναγνωρισμένοι επιστήμονες, εντάσσονται σε συλλογικές συμβάσεις ανάλογα με τον κλάδο και την ειδικότητά τους και έχουν επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα αναγνωρισμένα και μεγαλύτερα από αυτά π.χ. ενός ανειδίκευτου.

 

 

 

Γιατί θέλουν

 

να αναθεωρήσουν το Άρθρο 16;

 

Θα αναρωτηθεί κανείς τι είναι αυτό που τους πιέζει να αναθεωρήσουν το Άρθρο 16. Οι ίδιοι (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ κλπ.) ισχυρίζονται ως συνήθως ότι η εκπαίδευση είναι «προβληματική», «πρέπει να προσαρμοστεί στην Αγορά», «να ακολουθήσει τις εξελίξεις της κοινωνίας και της επιστήμης» κλπ. Ουσιαστικά δεν έχουν κανένα απολύτως επιχείρημα! Τα προβλήματα της εκπαίδευσης όπως και της υγείας δεν οφείλονται σε νόμους αλλά στη χρόνια υποχρηματοδότησή τους (η Ελλάδα είναι τελευταία σε δαπάνες για την παιδεία και την υγεία στην ΕΕ).

 

Ο πρώτος λόγος που επιθυμούν την αναθεώρηση του Άρθρου 16 είναι για να καταφέρουν να μετατρέψουν τα ΑΕΙ-ΤΕΙ σε σχολές της Αγοράς, οι οποίες δεν θα χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό, θα έχουν δίδακτρα, δεν θα παρέχουν δωρεάν βιβλία – σίτιση – στέγαση, δεν θα έχουν Άσυλο και τέλος τα «πτυχία» που θα δίνουν δεν θα είναι κρατικά - κοινωνικά αναγνωρισμένα.

 

Δεύτερος λόγος είναι η κατάργηση της κοινωνικής αναγνώρισης των πτυχίων. Αν το περιεχόμενο και η διάρκεια των σπουδών δεν ελέγχονται από το κράτος, αν κάθε σχολείο και σχολή έχουν δικαίωμα να πουλάνε ό,τι «απολυτήρια», «πτυχία» και «μεταπτυχιακά» θέλουν (μονοετή, διετή, χωρίς σαφώς καθορισμένο αντικείμενο κλπ.), αν υπάρχουν τεράστιες διαφορές από σχολή σε σχολή και από πόλη σε πόλη, τότε τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα των αποφοίτων θα χαθούν οριστικά. Δεν θα θεωρούμαστε π.χ. γιατροί, φυσικοί, μηχανολόγοι, φιλόλογοι, οικονομολόγοι, λογιστές κλπ. αλλά ο καθένας από εμάς θα είναι μόνος του απέναντι στον κάθε εργοδότη. Ωράρια, ασφάλιση, μισθοί, όλα θα καθορίζονται ατομικά για τον καθένα μας και όλα θα συρρικνωθούν προς τα κάτω.

 

 

 

Ποιες θα είναι οι συνέπειες

 

της αναθεώρησης του Άρθρου 16;

 

α) Θα γιγαντωθούν οι ταξικοί φραγμοί και διαχωρισμοί στην εκπαίδευση, αρχίζοντας από τα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Το αν θα έχουμε εμείς και τα παιδιά μας πρόσβαση σε οποιεσδήποτε βαθμίδες θα εξαρτάται αποκλειστικά από την τσέπη μας. Η δημόσια δωρεάν παιδεία, κατάκτηση όλης της κοινωνίας και υποχρέωση του κράτους, θα καταργηθεί.σ

 

β) Εμείς θα μετατραπούμε σε «απασχολήσιμους» χωρίς δικαιώματα, λες και δεν πήραμε ποτέ πτυχίο.

 

γ) Θα διαλυθούν οι εργασιακές σχέσεις όλων όσον εργάζονται στην εκπαίδευση, αφού θα είναι στην πράξη υπάλληλοι ιδιωτικών επιχειρήσεων, άρα θα χαθεί και η μοναδική διέξοδός μας από την παραπαιδεία.

 

 

 

Το σκεπτικό το οποίο καθορίζει τις αλλαγές στην τριτοβάθμια, δηλαδή απαλλαγή του κράτους από την υποχρέωση να χρηματοδοτεί την εκπαίδευση, και την μετατροπή της σε αγορά εκπαιδευτικών υπηρεσιών που  ο καθένας θα μπορεί να πουλά, είναι το ίδιο με τις ανάλογες προσαρμογές για την δευτεροβάθμια και πρωτοβάθμια. Έτσι η καθιέρωση της ευέλικτης στο δημοτικό και της ζώνης πολλαπλών δραστηριοτήτων στο γυμνάσιο έχει ως στόχο την μετατροπή του σχολείου σε πάρκου εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων που θα πουλά προγράμματα και υπηρεσίες στους γονείς πελάτες. Η αποκέντρωση και το Φιλανδικό μοντέλο που προτείνει η Γιανάκου έχει ως στόχο την μετακύληση του κόστους στις πλάτες της τοπικής αυτοδιοίκησης η οποία με την σειρά της ανίκανη να ανταποκριθεί θα υιοθετήσει τρόπους και διαδικασίες χρηματοδότησης είτε από χορηγούς είτε από προγράμματα της Ε.Ε σπάζοντας έτσι  το ενιαίο της εκπαίδευσης και ιδιωτικοποιώντας την ταυτόχρονα

 

‘Έτσι η αναθεώρηση του άρθρου 16 είναι ένας σταθμός στην προσπάθεια ιδιωτικοποίησής της. Αν καταφέρουμε να μην συζητηθεί –αναθεωρηθεί το άρθρο αυτό θα έχουμε επιτύχει μια σπουδαία νίκη.

 

α) γιατί δεν θα μπορεί να ξανασυζητηθεί για τα επόμενα 8 χρόνια

 

β) γιατί η κυβέρνηση θα ηττηθεί σε μια κρίσιμη περίοδο, αφού έχει πολλά μέτωπα ανοιχτά και μεγάλα  κομμάτια της κοινωνίας είναι στο δρόμο ή είναι έτοιμα να κινητοποιηθούν (συμβασιούχοι, δάσκαλοι, καθηγητές, μαθητές, λιμενεργάτες, τραπεζοϋπάλληλοι κλπ)

 

γ) γιατί όλη η ελληνική κοινωνία, οι εργαζόμενοι νέοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα θα αποκτήσουν μεγάλη αυτοπεποίθηση και θα αρχίσουν να κινητοποιούνται για να αποκρούσουν την επίθεση που δέχονται στα δικαιώματά τους, αλλά και για να λύσουν τα χρόνια προβλήματά τους.

 

Αίτημα αιχμής λοιπόν του κινήματος ενάντια στην αναθεώρηση του συντάγματος θα πρέπει να είναι το άρθρο 16.Όλοι μαζί εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι φοιτητές να παλέψουμε μέσα από κοινές επιτροπές γειτονιά, συλλόγου σχολής ή πόλης ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και την ιδιωτικοποίηση της παιδείας.

 

 

 

ΚΑΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ- ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 16.

 

ΝΑ ΠΡΟΑΣΠΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΝΙΑΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ.

 

ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΟ 15% ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ.

 

 

 

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ στις 10  ΓΕΝΑΡΗ

 

 

 

 

 

ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ



Αποστολή σελίδας   Εκτυπώσιμη μορφή σελίδας   Προσθήκη σελίδας στα Αγαπημένα 
Πείτε τη γνώμη σας για το άρθρο
©1998-2017, Έδρα Εκπαίδευσης, Ι.Π.Ε.Τ.
 
Επιστροφή
Δημοσιεύθηκε την: 08.01.2007 16:26:12
 
Αναγνώσθηκε 309 φορές